Jonge kinderen die veel tablet tijd doorbrengen ontwikkelen autisme-achtige kenmerken

Het is interessant om eens te kijken naar dit artikel en je eens af te vragen waarom schermactiviteit op jonge leeftijd in verband gebracht wordt met autisme-achtige verschijnselen. Maar ook wordt benadrukt dat het van belang is om hechtingsstoornis (dat is ernstig als het gaat om ontwikkeling) voortkomend uit schermgedrag op (zeer) jonge leeftijd beter te gaan begrijpen. We maken ons (begrijpelijk) druk om straling van apparaten, maar de psychologische gevolgen worden niet vaak (genoeg) belicht. Het artikel is helaas in het Engels en taaie kost voor wie niet gewend is wetenschappelijke artikelen te lezen:

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30282873

Breintje Beer Jeugdhulp

Diagnose…en dan?

Bij Breintje Beer Jeugdhulp wordt regelmatig de vraag gesteld wat een diagnose eigenlijk inhoudt. Het is goed om te realiseren dat in onze visie geen mens in een categorie past. Voor ons is de diagnose, die eigenlijk classificatie zou moeten heten, een globale indeling. Is er eenmaal een diagnose, dan begint het proces pas. Wanneer een behandelaar teveel gelooft in diagnoses kijkt hij onbewust niet naar de mens als geheel en staat niet lerend in het proces. Voortschrijdend inzicht is erg belangrijk in een behandeltraject. Er zit dus wel een zekere realiteit in een diagnose, maar deze is niet meer dan een uitgangspunt. Bijvoorbeeld depressie past als diagnose prima in geval er sprake is van lang durende flinke somberheid. Maar daarna is de kunst de onderliggende mechanismen in kaart te brengen. Doel is dat iemand leert wat de handleiding voor zichzelf is; dat mechanismen bewust worden gemaakt en daarmee aangepakt kunnen worden. Vaak komen mensen met rapportages waar ze zichzelf niet (helemaal) in herkennen. Ze kunnen zich in de war voelen over het feit dat een ‘deskundige’ iets opschrijft dat niet past bij de zelfbeleving. Om die reden is het altijd van belang zelf te blijven denken en voelen en niet teveel te luisteren naar anderen. Laat je dus niet teveel van de wijs brengen door diagnoses en rapportages en blijf altijd kritisch, ook als een deskundige iets over jou of je kind concludeert.

Breintje Beer Jeugdhulp

HSP bij je kind (en jezelf)

 

In de psychologische diagnostiek is geen categorie HSP opgenomen. Het bestaat eigenlijk niet. Vaak zal gekozen worden om het een vorm van angst te noemen, zoals sociale angst. Ook wordt het wel verward met trekken uit het autisme spectrum.
Ouders die HSP bij hun kind herkennen, hebben vaak zelf HSP. Het valt niet mee om HSP te hebben en veel HSP-ers hebben klachten. Lichamelijk maar ook psychisch. Hoogsensitief zijn staat gelijk aan veel te verwerken hebben. Sferen aanvoelen, sterke emoties, schrikken van geluiden, dromerig gedrag, zintuiglijke indrukken, allemaal komt het sterk binnen bi je.

Ouders die bij hun kinderen de HSP kenmerken herkennen, maar niet geleerd hebben ermee om te gaan, doen er goed aan zich te laten begeleiden door iemand die hierin deskundig is. Dit omdat ze kinderen dezelfde fouten kunnen meegeven die ze zelf gemaakt hebben. Ook brengen ze hun eigen ervaringen en angsten soms over.

Er is bij Breintje Beer Jeugdhulp veel ervaring en expertise op het gebied van HSP. Onbegrepen HSP kan veel klachten veroorzaken. Onzekerheid, angst, maar ook vaak depressie en gebrek aan motivatie om naar school gaan.

Minder bekend is dat HSP trekken verscholen kunnen liggen achter allerlei gedragsproblemen, en andere problemen zoals ADHD, maar ook gecombineerd kunnen voorkomen in het autisme spectrum.
Als behandelaar staan wij daarom niet louter technisch in het onderzoeken waar het probleem bij je kind, maar luisteren ook naar wat ons gevoel vertelt over het kind en de ouders tegenover ons.

Wil je over dit onderwerp meer weten, stel dan vrijblijvend een vraag of maak een afspraak.

Breintje beer Jeugdhulp

Als je kind stiekem rookt

 

Roken is een behoorlijk probleem voor jongeren; jong beginnen is een belangrijke voorspeller voor toekomstige verslaving. Hoe druk moet je je als ouder nu eigenlijk maken?

Er is geen discussie nodig om vast te stellen dat roken buitengewoon schadelijk is. Groepsdruk speelt vaak een rol, hoe lager het opleidingsniveau, hoe erger is de algemene statistische bevinding. Wat doe je als ouder tegen de groepsdruk waaronder elk kind staat? Feitelijk is het belangrijk het probleem voor te zijn; werk aan de band met je kind. Hoe sterker de band en het onderling vertrouwen, des te minder invloed van leeftijdsgenoten als het om ongewenst gedrag gaat.

Wat doe je dan als het al zover is? Geen makkelijke vraag, maar algemeen gesproken is het belangrijk dat er geen strijd gevoerd wordt met het roken. Beter is om te zorgen voor een situatie waarin er gesprek mogelijk is en desnoods deskundige hulp ingeschakeld kan worden. Soms is dat nodig om herstel te bevorderen in de onderlinge band.

Heb je vragen of wil je meer weten? Neem dan contact met ons op:

 

Mijn kind liegt tegen mij!

 

Vaders en moeders kunnen erg geschokt zijn als ze ontdekken dat hun kind tegen ze liegt. Maar is dit altijd zo erg als het lijkt?

Als we eens kritisch nadenken over de mogelijke functie, het nut van het niet vertellen van de waarheid dan kun je je afvragen of het kind dit doet omdat het slecht is. Uiteraard niet, zul je zeggen. Maar waarom reageer je er dan toch zo gekwetst op? Bijna iedereen heeft zelf op een of andere manier gelogen tegen zijn ouders.

Ouders reageren zo gekwetst omdat ze liegen ervaren als afwijzing, het wordt vaak beleefd als tekort schieten en dat je niet vertrouwd wordt, al doe je nog zo je best. Wat veel ouders ontgaat is dat hun reactie veel schadelijker kan zijn dan het gedrag waar ze tegen in gaan. Opvoedkundig werkt het averechts om gedrag te veroordelen. Dat geldt ook voor liegen. Uiteraard hebben we het niet over vergaand systematisch lieggedrag. Dat zijn bijzondere situaties waarvoor vaak diagnostisch onderzoek nodig is.

Liegen geeft een kind een gevoel van zelfbeschikking, autonomie. Je kunt door te liegen of te verbergen iets doen dat verboden is. Hoe minder veilig en open de band tussen ouder en kind is, des te groter is de kans op dergelijk gedrag. Ouders die veel met boosheid of ergernis reageren roepen allerlei soorten ontwijkend gedrag uit en liegen hoort daarbij.

De belangrijkste tip is om ten eerste te accepteren dat het niet mogelijk is om onwenselijk gedrag bij een kind te voorkomen. Daarnaast is het belangrijk om altijd met rust en zelfvertrouwen te reageren. Een rustige, duidelijke reactie heeft veel meer impact. Daarnaast zorg je dat het kind zijn of haar omgeving als veilig blijft ervaren. Soms moet je als ouder aan je zelfvertrouwen werken. En niet zelden is daar begeleiding bij nodig. Een ouder met zelfvertrouwen is misschien wel de meest bepalende factor in de ontwikkeling van een kind. Een prettig gevoel over wie je bent, straalt ook af op je kind. Veel ouders, vooral moeders, hebben veel schuldgevoel en niet altijd veel eigenwaarde. Mannen hebben dat ook wel maar gaan daar anders mee om, zijn per saldo minder kritisch op zichzelf op emotioneel vlak.

Dus zorg dat je die bagage opruimt en niet te snel uit het lood geslagen bent als je onwenselijk gedrag zoals liegen tegen komt bij je kind. Realiseer je beperkte invloed en blijf naar elkaar luisteren.

HEB JE VRAGEN NAAR AANLEIDING VAN DIT ARTIKEL?